Ben jij ook wel eens te snel met oordelen?

Je ziet iets, neemt iets waar of hoort iets over iemand en je springt er gelijk bovenop: Het zal wel zus of zo zijn….. Hij doet dit omdat ….. Of ik denk dat het komt door…. Maar ondertussen weet je eigenlijk nog niets, het is slechts een gerucht.

Oordelen, we doen het allemaal.

Constant gaan er oordelen door ons hoofd en plakken we etiketjes op mensen en situaties. We stoppen ze in hokjes en hebben een mening.
Soms bewust, maar meestal geheel onbewust en aangeleerd door opvoeding of omgeving.
Wat is een oordeel eigenlijk? Feitelijk is een oordeel een mening over hoe iemand is of handelt. Een oordeel valt of staat met een vergelijking, waarbij de ‘gever’ zich als bron van redelijke normen beschouwt.

Vergelijken doe je meestal onbewust de hele dag door en elke vergelijking is een oordeel.  Je hebt de neiging jezelf te vergelijken met iemand die het ‘beter’ heeft of die ‘beter’ is, eigenlijk is dat dus gewoon een oordeel over jezelf……
Of je hebt gelijk je mening klaar over iemand: zij is leuk of hij is dom, dat is een foute jurk of zij heeft slanke benen, zij is sympathiek of hij is een… (Vul het zelf maar in). Oordelen zegt dus vaak meer over jou (de gever) dan over de ander (de ontvanger).

Er is een groot verschil tussen oordelen en waarnemen. Wanneer je oordeelt hebt je er in feite al een kwalificatie van ´goed´ of ´fout´ op geplakt, terwijl je eigenlijk nog niets weet. Je weet namelijk helemaal niet of die ander het gedaan heeft zoals het jou ter ore kwam. Bovendien weet je niet waarom die ander het gedaan heeft. Maar toch heb je in je hoofd aangenomen dat het zo is zoals je denkt dat het is. Door te oefenen met waarnemen zonder oordeel leer je dingen te accepteren zoals ze zijn, zonder ze te willen veranderen.

Oordelen staat een positieve en open communicatie met de ander in de weg. Wanneer je oordeelt, schaadt je eigenlijk de relatie met de ander. De ander kan zich namelijk alleen maar defensief opstellen om aan te tonen dat het niet waar is wat jij denkt of dat het anders is dan jij aangenomen hebt. Open communicatie, niet-oordelend communiceren, begint met je er van bewust zijn dat jij de ander niet ben. Dat wat jij denkt, de manier waarop jij voelt, wat jij belangrijk vindt, niet is wat de ander denkt, voelt of belangrijk vindt. Ieder mens heeft namelijk gelijk vanuit zijn eigen ervaring.

Er ontstaat vaak een verrassend nieuw perspectief als je gewoon eens probeert een situatie of ervaring te ontdoen van jouw oordeel daarover. En natuurlijk is dat best lastig, maar het helpt je wel om de positieve kant van een ervaring in te zien: Wat het je leert bijvoorbeeld, of de dankbaarheid die ontstaat voor wat je wél hebt. Daardoor ontstaat er vaak als vanzelf meer waardering voor hoe de situatie is en dat geeft rust en maakt dat je je beter voelt.

Natuurlijk is het niet wenselijk om altijd maar oordeelloos te zijn en alles maar met een open houding te benaderen. Er zijn nou eenmaal zaken die wij als mensheid niet accepteren, bijvoorbeeld dat er oorlogen worden gevoerd. Datzelfde geldt ook voor honger, armoede, schendingen van mensenrechten en het vervuilen van onze planeet.
Zo is het ook de taak van leidinggevenden en docenten om te beoordelen, echter met dat verschil dat ze oordelen op basis van criteria die zo objectief mogelijk zijn vastgesteld en laten ze zich, als ze het goed doen, niet leiden door persoonlijke voorkeur of afkeur.

Door minder snel conclusies te trekken, zal je al snel ontdekken dat er in veel situaties een schat verborgen kan zitten, of een levensles. Zoals de vrijheid om zelf te bepalen hoe een situatie voor jou is, in plaats van terug te vallen op wat je is aangeleerd om daarvan te vinden. Je eigen koers te varen en je eigen unieke weg te bewandelen, ook al oordelen anderen daar anders over. Met meer waardering te leven voor wat je hebt om dankbaar voor te zijn, in plaats van te focussen op wat je mist.

Mensen lijken verrassend veel op elkaar en hebben veelal dezelfde basisbehoeften en verlangens. Misschien zien we er qua uiterlijk anders uit, maar van binnen willen we allemaal hetzelfde: we willen allemaal lachen, blij en gelukkig zijn. Toch ligt de focus in veel gevallen op de verschillen. Het helpt wanneer je je bewust realiseert dat je altijd een keuze hebt! Door ‘het goede’ in iemand te zien, los je veel (voor)oordelen op.

Stel je eens voor hoe het zou zijn als je je niet meer druk hoefde te maken over wat anderen fout doen of wat anderen vinden over wat jij doet? Het grootste voordeel van minder oordelen is de ruimte die het je oplevert om te focussen op het positieve. Energie besteden aan de tekortkomingen van anderen is eigenlijk heel vermoeiend en kun je beter gebruiken om jouw eigen dromen en doelen te bereiken!
Wanneer je het oordeel van je ervaringen af haalt, blijft er vaak vrede, dankbaarheid of levensles over!

Byron Katie is de schrijfster van het boek ‘The Work’ en heeft zich helemaal toegelegd op dit onderwerp. Zij stelt haar publiek bijzonder eenvoudige vragen om de oordelen te ontmaskeren en te ontkrachten. Als jij een oordeel velt over een ander vraagt zij je slechts: “Is dat waar?” En zo nodig: “Hoe weet je dat?”. In het licht van een dergelijk onderzoek verdwijnen alle oordelen over anderen en hun gedrag meestal als sneeuw voor de zon.

Conclusie: Iemand die voorzichtiger is met zijn oordeel ontwikkelt een zachtere persoonlijkheid en straalt meer respect uit naar anderen. Want, als de oordelen zijn verdwenen blijft er liefde over!

 

KLAVERTJE 4 MET SPREUK: WIL JE GELUK OF WIL JE GELIJK?

1 reactie op “Ben jij ook wel eens te snel met oordelen?”

  1. Heel mooi geschreven blog vind ik, helder en liefdevol. De oordelen vliegen om onze oren en wanneer je dingen herkent helpt het al enorm om er op een andere manier mee om te gaan. Niet laten raken en beseffen dat het van een ander is geeft zoveel rust.

Laat een reactie achter

You have to agree to the comment policy.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Zet vandaag die eerste stap!
👣
GRATIS KENNISMAKING